Niewydolno?? ?y?y odstrza?kowej

Myers, obserwuj?c niewydolno?? w zakresie ?y?y odstrza?kowej (? o), stwierdzi? jej obecno?? w 33% przypadkw. Badanie to nie by?o jednak randomizowane. Obejmowa?o swoim zasi?giem tylko chorych z refluksem w powierzchownym uk?adzie ?ylnym, a wi?c dane te s? zawy?one. Labropoulos, w?rd pacjentw bez niewydolno?ci g??bokiego uk?adu ?ylnego, zauwa?y? niewydolno?? ? o w 45% przypadkw, a Sakurai w 27%. Na materiale prawie 500 ko?czyn Guex stwierdzi? obecno?? niewydolno?ci pnia lub uj?cia ? o w 20% przypadkw (w 2% nie by?o uj?cia ? o w dole podkolanowym).

Bior?c pod uwag? r?ne sposoby oceny, mo?na oglnie stwierdzi?, ze niewydolno?? ? o wyst?puje w granicach od 20% do 35% ko?czyn. Dane te mog? by? bardzo zawy?one, je?li ocena niewydolno?ci ? o bazuje tylko na badaniu dopplerowskim, tj. w pracy Gorena. Cz?sto?? wsp?istnienia niewydolno?ci ? o oraz ? o p Myers szacuje w 24% badanych przypadkw, a Labropoulos i Sakurai w 16% ko?czyn. Natomiast niewydolno?? w zakresie ? o, towarzysz?ca niewydolno?ci w uk?adzie ?y? g??bokich szacowana jest przez wielu autorw, w r?nym procencie przypadkw, w przedziale mi?dzy 9,6% a 40% .

Kosi?ski w materiale sekcyjnym 124 ko?czyn podzieli? uj?cia ? o na 3 wi?ksze podgrupy:

uj?cie ? o do ? pdk tzw. prawid?owe - w okolicy do?u podkolanowego. W tej podgrupie rozr?nia 2 odmiany:

- Odmiana I: ? o poprzez kolanko uchodzi powy?ej szpary stawu kolanowego do ? pdk. W ko?cowym odcinku ? o mo?e ??czy? si? poprzez pie? wsplny z ?y?ami mi??nia brzuchatego ?ydki,

- Odmiana II: ? o ulega podzia?owi na dwie ga??zie o r?nej grubo?ci. Jedna ga??? uchodzi do ? pdk, a druga stanowi?c jakby dalszy ci?g ? o, wpada w grnej cz??ci uda do ? o p ,

uj?cie wysokie - ? o uchodzi wysoko do ? o p

Ta podgrupa podzielona zosta?a z kolei na 3 odmiany:

- Odmiana I: ? o uchodzi ca?kowicie do ?y? g??bokich uda przeci?tnie ok. 12 cm ponad lini? stawu kolanowego,

- Odmiana II: ? o dzieli si? na dwie odnogi, z ktrych jedna uchodzi do ? o p, a druga do ?y? g??bokich uda,

- Odmiana III: ? o uchodzi do ? o p w grnej trzeciej uda,

uj?cia niskie - ? o uchodzi na goleni albo do ? o p, albo do ?y? g??bokich i nie dochodzi do do?u podkolanowego.

W tej podgrupie Kosi?ski wyr?nia 2 odmiany:

- Odmiana I: ? o wpada do ? o p poni?ej kolana,

- Odmiana II: ? o ??czy si? w po?owie podudzia z ?? mb, tworz?c du?? ?y?? przeszywaj?c? bezpo?redni? [85].

Chyba najbardziej rozpowszechniony podzia? uj?cia ? o zaprezentowa? Mercier w oparciu o materia? sekcyjny i angiograficzny:

- Typ 1: ? o ??czy si? z ? pdk od 2 do 15 cm powy?ej linii stawu kolanowego.

- Typ 2: ? o uchodzi do ? o p w grnej trzeciej cz??ci uda, oddaj?c mniej wa?n? ga??? na wysoko?ci do?u podkolanowego do ? pdk .

- Typ 3: ? o dzieli si? na dwa rwnorz?dne odga??zienia, z ktrych jedno uchodzi do ? o p w grnej trzeciej cz??ci uda poprzez ?y?? Giacominiego, a drugie ??czy si? z ?y?? udow? powierzchown?.

- Typ 4: ? o biegnie bezpo?rednio do ? o p, z ktr? ??czy si? bez kontaktu z uk?adem g??bokim.

- Typ 5: ? o ??czy si? z ?y?? udow? powierzchown? w odleg?o?ci 15-20 cm ponad lini? stawu klanowego.

- Typ 6: ? o poprzez liczne po??czenia wewn?trzmi??niowe uchodzi b?d? do ? o p, b?d? do sieci g??bokiego uk?adu ?ylnego.

Lemasle, opieraj?c si? o badanie ultrasonograficzne, weryfikowane obrazem ?rdoperacyjnym rozr?ni? 5 typw uj?? ? o:

- Typ 1: uj?cie do ? pdk proste, tzn. uj?cie do 6 cm powy?ej fa?du zgi?cia podkolanowego.

- Typ 2: uj?cie wysokie ? o uchodzi do ? pdk powy?ej 6 cm.

- Typ 3: uj?cie mnogie, tj. takie, w ktrym ? o ko?cz?c swj bieg drenuje jednocze?nie: ?y?? udow? powierzchown? i/lub ?y?? g??bok? uda, ?y?y przeszywaj?ce mi??niowe, a nawet ?y?? lub nerw kulszowy.

- Typ 4: brak uj?cia ? o do ? pdk, ktra poprzez ?y?? Giacominiego uchodzi do ? o p.

- Typ 5: ? o uchodzi do ? pdk poprzez wsplny pie? z ?? mb.

?y?a?? mb zaliczane s? nominalnie do uk?adu ?y? g??bokich. W krtkim (4-5 cm) odcinku pozami??niowym formu?uj? dwa g?wne pnie: ?y?? przy?rodkow? i boczn?, ktre uchodz? pod k?tem ostrym osobno lub wsplnym pniem do ? pdk. Uj?cie to znajduje si? przewa?nie poni?ej zastawki ? pdk oraz poni?ej uj?cia ? o. W 1/3 przypadkw mog? tworzy? pie? z ? o wsplnie uchodz?c do ? pdk. ?y?a mi??nia brzuchatego ?ydki przy?rodkowa, drenuj?ca przy?rodkowy brzusiec mi??nia dwug?owowego ?ydki, jest przewa?nie wi?ksza. Ka?dy brzusiec mi??nia brzuchatego ?ydki drenowany jest przez kilka ?y? o elastycznych ?cianach zaopatrzonych w liczne zastawki. Cz??? autorw uwa?a, ?e system zatok ?ylnych, odprowadzaj?cych krew z mi??nia brzuchatego ?ydki jest wyrazem patologicznych zmian w samych ?y?ach, szczeglnie po 30 roku ?ycia ?? mb ??cz? si? z powierzchownym uk?adem ?y?, szczeglnie z dorzeczem ? o, poprzez ?y?y przeszywaj?ce okolicy ?rodkowej tylnej ?ydki w tzw. gastrocnemius point, co ma du?e znaczenie dla patofizjologii niewydolno?ci ?ylnej.

W tej okolicy dochodzi do zlewiska zmiennej w swoim przebiegu anatomicznym ? o, ?y?y podkolanowej, nierzadko zdwojonej lub nawet potrjnej oraz ?? mb nominalnie nale??cych do uk?adu g??bokiego, a ktre w ok. 30% przypadkw tworz? wsplny pie? z ? o. O ile ?? p okolicy kostki oraz ?y?y okolicy bocznej podudzia nale?? do uk?adu ?ylnego mi??nia p?aszczkowatego, o tyle wszystkie ?? p podudzia stanowi? cz??? uk?adu mi??nia brzuchatego ?ydki. Niewydolne ?? mb, poprzez liczne po??czenia z powierzchown? sieci? ?yln? podudzia z ? o, dystalnie poprzez niewydolny perforator Maya w tzw. gastrocnemius point, jak rwnie? z naczyniami obocznymi ?. odpiszczelowej, mo?e doprowadzi? nawet do zaawansowanych objaww przewlek?ej niewydolno?ci ?ylnej.

Prawid?owa ?rednica wydolnej ?? mb wynosi kilka mm na wysoko?ci jej uj?cia do ? o, a jej bocznice s? cz?sto mniejsze. Na podstawie bada? flebograficznych mo?na stwierdzi? obecno?? jednokierunkowego uk?adu zastawek w proksymalnej cz??ci ?? mb. Degeneracja tych zastawek stanowi pierwszy etap niewydolno?ci ?? mb. Ka?dy odcinek ?? mb mo?e ulec dylatacji i zmianie ?ylakowatej. W poszerzonej ?yle zastawki staj? si? niewydolne i pojawia si? refluks, ktry mo?e by? zlokalizowany na poziomie:

- uj?cia ?? mb do ? pdk,

- w pozami??niowej cz??ci ?? mb (mi?dzy wyj?ciem z mi??nia a uj?ciem do ? pdk),

- zatoki mi??niowej (cz??? mi??niowa ?? mb),

- ??. p , ??cz?cych ?? mb z sieci? ?y? powierzchownych i g??bokich .

Bior?c pod uwag? dodatkowo wzajemne oddzia?ywanie niewydolno?ci zastawkowej uk?adu g??bokiego i powierzchownego tej okolicy mo?na powiedzie?, ?e patofizjologia przep?ywu ?ylnego do?u podkolanowego jest wyj?tkowo skomplikowana i jako taka nie mo?e by? pomijana przed przyst?pieniem do terapii.

Usg Po wypreparowaniu pnia ? o i przeci?ciu jej mi?dzy podwi?zkami dochodzili?my po kikucie ? o do ? pdk oceniaj?c dok?adn? wysoko?? uj?cia oraz powierzchni? ? pdk, do ktrej uchodzi?a ? o. Przecinano jednocze?nie, mi?dzy podwi?zkami, wszelkie bocznice odchodz?ce od uop. Nast?pnie podwi?zywano ? o bezpo?rednio na granicy uj?cia do ? pdk. Dla potrzeb drugiej cz??ci badania modyfikacj? tej taktyki stosowali?my w przypadku obecno?ci pnia wsplnego mi?dzy ? o i ?? mb przy braku refluksu w uk?adzie ?y? g??bokich. Wykonywano wtedy tzw. nisk? krosektomi? polegaj?c? na podwi?zaniu ? o poni?ej wydolnych ?? mb.

W zale?no?ci od stopnia niewydolno?ci ? o stosowano stripping cz??ciowy (krtki) lub ca?kowity, w sporadycznych przypadkach, zabieg ograniczano tylko do krosektomii uop. Stripping krtki wykonywali?my w tych przypadkach, w ktrych niewydolno?? ? o ogranicza?a si? do I i II stopnia, tzn. do niewydolnego, uj?cia i pnia ? o do wysoko?ci po?owy ?ydki. W tych przypadkach dystalny odcinek ? o by? prawid?owo wydolny.

Niewydolne ?? p podwi?zywano podpowi?ziowo i przecinano pomi?dzy podwi?zkami. Zabieg operacyjny w zakresie niewydolnej ? o i jej dorzecza ko?czono hemostaz? do?u podkolanowego, zeszyciem szwami pojedynczymi powi?zi podkolanowej, a nast?pnie tkanki podskrnej i skry z pozostawieniem w ranie dreniku pod opatrunkiem. W zale?no?ci od indywidualnych wskaza? zabieg rozszerzano o ewentualny stripping ? op, ktrego zakres uwarunkowany by? stopniem niewydolno?ci. Podobnie jak w ? o wykonywano dok?adn? krosektomi? uou oraz stripping przez inwaginacj?. Szwy chirurgiczne usuwano w 8-9 dobie pooperacyjnej.

Niewydolno?? ?y?y odstrza?kowej jest patologi? zwi?zan? ze zmiennym jej przebiegiem, r?norodnymi wariantami uj?? oraz trudno?ciami w leczeniu chirurgicznym lub skleroterapii. Nieprawid?owe post?powanie terapeutyczne mo?e doprowadzi? do pogorszenia objaww pn?. ?y?a odstrza?kowa w swoim przebiegu i hemodynamice jest ?ci?le zwi?zana z ?? mb. Wed?ug niektrych autorw niewydolno?? samych ?? mb stanowi osobn? jednostk? chorobow?, z opisan? symptomatologi? kliniczn?, stanowi?c? wskazanie do leczenia operacyjnego.

Bior?c pod uwag? wzajemne oddzia?ywanie niewydolno?ci zastawkowej uk?adu g??bokiego oraz powierzchownego w dole podkolanowym, ewentualne leczenie operacyjne niewydolno?ci ?ylnej tej okolicy wymaga bardzo dobrego przygotowania wst?pnego. Wysoki procent nawrotw po operacyjnym leczeniu choroby ?ylakowej tej okolicy podkre?la wag? problemu.

Jeszcze do niedawna, w leczeniu choroby ?ylnej, niewydolno?? w zakresie ?y?y odstrza?kowej by?a przez wielu traktowana na zasadzie du?ego podobie?stwa z ?y?? odpiszczelow?. Ilo?? nawrotw po operacji na dorzeczu ? o, w zale?no?ci od autora, przedstawiana jest w skrajnych warto?ciach: od 1,8% do 61%. Przyczynami tak du?ej rozbie?no?ci wydaj? si? by?: niewystarczaj?ca znajomo?? bogatej anatomii i hemodynamiki uk?adu ?ylnego, nieodpowiednie rozpoznanie przedoperacyjne, nieprawid?owe post?powanie chirurgiczne oraz pooperacyjne uczynnienie si? nowych miejsc niewydolno?ci pomi?dzy uk?adem g??bokim i powierzchownym. Je?eli do tego dodamy, ?e niewydolno?? w zakresie ? o nale?y rozpatrywa? w szerszym aspekcie niewydolno?ci uk?adu g??bokiego, a szczeglnie ? pdk oraz w funkcjonalnym powi?zaniu z ?? mb i ?? mp, to zrozumia?ym staje si? fakt, dlaczego problem ten zyska? sobie tak du?o miejsca we wsp?czesnej flebologii.

Jednym z g?wnych zagadnie? zwi?zanych z nawrotami niewydolno?ci w zakresie dorzecza ? o jest r?norodno?? przebiegu i bogata wariantowo?? jej uj?cia do ? pdk. W celu przeprowadzenia prawid?owego, a zarazem kompleksowego leczenia niewydolno?ci ?ylnej, jak rwnie? zmniejszenia ilo?ci nawrotw dorzecza ? o, wymagana jest rzetelna diagnostyka uk?adu ?ylnego. Do niedawna jedynym sposobem okre?lenia anatomii ?ylnej by?o inwazyjne badanie flebograficzne. Obecnie wprowadzenie nowej technologii badania ultrasonograficznego: usg-doppler, kolorowy doppler znacznie wzbogaci?o diagnostyk? ?yln?, szczeglnie o aspekt hemodynamiczny. Powsta?y liczne prace, wykazuj?ce porwnywalne wyniki obu bada? w rozpoznawaniu patologii choroby ?ylnej z uwzgl?dnieniem obrazowania anatomii do?u podkolanowego.

Istnieje wiele prac, opieraj?cych si? na r?nym materiale, systematyzuj?cych liczne warianty zako?cze? ? o . Kosi?ski, opieraj?c si? na badaniach sekcyjnych, przedstawi? bardzo rozbudowany podzia? trzech zasadniczych typw uj?? ?. o. do uk?adu g??bokiego. Najbardziej znany i zarazem najcz??ciej cytowany, sze?ciowariantowy uk?ad zako?cze? ? o zaproponowa? Mercier. Jednak mimo licznych klasyfikacji ka?dego pacjenta nale?y rozpatrywa? indywidualnie. Dlatego id?c za sugesti?, jednego z najwi?kszych autorytetw w diagnostyce flebologicznej, Shadecka, postanowi?em przyj?? jak najbardziej pragmatyczny, odpowiadaj?cy potrzebom chirurgii podzia?. Zbli?ony on by? w swoich za?o?eniach do propozycji Perrina oraz Lemaslea [46, 54, 65]. Szczeglne znaczenie, w tym podziale, mia?o rozr?nienie pojedynczego uj?cia ? o oraz wsplnego pnia z ?? mb, ktre oceniali?my pod wzgl?dem wysoko?ci uj?cia do ? pdk. W obserwacji Kosi?skiego WP+ wyst?powa? w 10% badanych przez niego przypadkw, Franco obecno?? WP+ okre?li? w 21% obrazw ultrasonograficznych, a Vandendriessche w 1/3 operowanych ko?czyn. W materiale ilo?ciowa obecno?? WP+ odpowiada?a bardziej obserwacjom Franco.

W opracowaniu statystycznym okre?laj?cym istotn? zale?no?? pomi?dzy wysoko?ci?, a typem uj?cia ? o wykazano, ?e WP+ cz??ciej uchodzi? do ? pdk do 3 cm od fa?du zgi?cia podkolanowego. Dla operuj?cego chirurga informacja ta stanowi pewn? pomoc w trakcie preparowania licznych, delikatnych struktur anatomicznych do?u podkolanowego nara?onych na urazy jatrogenne. Obserwacja ta pokrywa si? z doniesieniami innych autorw, ktrzy upatruj? tej statystycznej korelacji jako konsekwencji rozwoju ontogenetycznego. Okre?laj?c przydatno?? badania usg-doppler w przedoperacyjnej diagnostyce do?u podkolanowego kierowa?em si? wska?nikami epidemiologicznymi. Perrin uzyska? 77% dodatniej warto?ci prognostycznej w ocenie anatomicznej zgodno?ci badania usg-doppler z obrazem ?rdoperacyjnym na podstawie rozpoznawania braku wsplnego pnia ? o i ?? mb. Autor stosunkowo nisk? warto?? tego wsp?czynnika uzasadnia wykonywaniem badania przez angiologw o r?nym stopniu kwalifikacji. W innych pracach oceniaj?cych ultrasonograficznie wysoko?? uj?cia ? o do ? pdk przedstawiono zdecydowanie lepsze warto?ci prawid?owych wynikw w granicach 93-98%. Wska?niki epidemiologie w moim badaniu, okre?laj?ce stopie? zgodno?ci usg-doppler z obrazem ?rdoperacyjnym na podstawie przyj?tych wcze?niej kryteriw, zawiera?y si? w przedziale 80-96% i bardziej odpowiada?y rezultatom Lemaslea. Na podstawie uzyskanych wynikw mo?na poleci? badanie ultasonograficzno- dopplerowskie jako nieinwazyjn?, powtarzaln? metod? diagnostyczna w niewydolno?ci ?ylnej.

Kolejnym wyzwaniem dla wsp?czesnej flebologii pozostaje okre?lenie hemodynamicznego oddzia?ywania na siebie dwch uk?adw ?ylnych: g??bokiego i powierzchownego, z uwzgl?dnieniem dorzecza ? o . Okre?lenie tej zale?no?ci b?dzie mia?o istotne znaczenie dla zmniejszenia ilo?ci nawrotw, a co istotniejsze dla wyodr?bnienia grupy chorych o wysokim ryzyku powik?a?, jeszcze przed przyst?pieniem do leczenia operacyjnego. DAlmgren wykaza? w?rd pacjentw z nawrotowymi ?ylakami, obecno?? 43% refluksu w uk?adzie ?y? g??bokich, szczeglnie w odcinku podkolanowym .

Wsp?istnienie niewydolno?ci dorzecza ? o i uk?adu ?y? g??bokich zwi?ksza liczb? powik?a?, bez wzgl?du na charakter choroby ?ylnej, pierwotny czy wtrny,. Jak dot?d nie okre?lono standardu pe?nego leczenia operacyjnego pacjentw z chorob? ?ylakow?, u ktrych po zabiegu usuni?cia niewydolnych ?y? powierzchownych pozostaje obecny refluks w uk?adzie ?y? g??bokich. Kompresoterapia i walwuloplastyka jako uzupe?niaj?ce metody leczenia, zarwno w pierwotnej jak i w mieszanej niewydolno?ci zastawkowej ?y? g??bokich maj? swoich zagorza?ych zwolennikw i przeciwnikw.

Wydaje si?, ?e u podstawy przyj?cia jednoznacznej metody post?powania le?y zrozumienie hemodynamiki uk?adu ?ylnego, ktra kryje do dzi? wiele tajemnic. Wsp?istnienie niewydolno?ci dorzecza ? o wraz z niewydolno?ci? uk?adu g??bokiego szacowane jest, w r?nych doniesieniach, w przedziale mi?dzy 9,6% a 40%.

Sales, w swojej pracy, podaje ust?pienie refluksu w uk?adzie g??bokim po usuni?ciu niewydolnego uk?adu powierzchownego, w 94% ko?czyn z objawami przewlek?ej niewydolno?ci ?ylnej. Przychyla si? do wniosku, ?e niewydolno?? powierzchownego uk?adu ?ylnego mo?e wywo?ywa? refluks w uk?adzie g??bokim. Ponadto sugeruje, ?e w sytuacjach, w ktrych alternatywne metody interwencji w zakresie niewydolnego g??bokiego uk?adu ?ylnego spotykaj? si? z ograniczonym powodzeniem, operacja na uk?adzie powierzchownym mo?e by? efektywnym sposobem korekcji refluksu. Walsh podziela? hipotez? o wtrno?ci refluksu uk?adu g??bokiego, wywo?anego przeci??eniem obj?to?ciowym ?o?yska ?ylnego. Po usuni?ciu niewydolnego uk?adu powierzchownego u pacjentw z ?ylakami, zaobserwowa? wycofanie si? refluksu w uk?adzie g??bokim w 93% przypadkw. Zadawalaj?ce wyniki uzyskano rwnie? w leczeniu zaawansowanych postaci pierwotnej niewydolno?ci ?ylnej, uzyskuj?c po operacji ?ylakw znacz?c? popraw? hemodynamiki uk?adu g??bokiego z wygojeniem si? owrzodze?].

zyla2W chwili obecnej nie ma przyj?tego standardu zaopatrzenia chirurgicznego wsplnego pnia ? o i ?? mb, przy wsp?istnieniu lub nie refluksu w ? pdk. Istnieje wiele pogl?dw na post?powanie z niewydolnymi ?? mb. Juhan i Thierry podwi?zuj? i przecinaj? wszystkie ?? mb, w ktrych stwierdzaj? refluks tu? przy ich uj?ciu do ? pdk (16% wszystkich jego zabiegw ?ylnych), nie stwierdzaj?c przy tym wi?kszych powik?a? zakrzepowych w ?y?ach mi??niowych ?ydki.

Odmienny pogl?d prezentuje Van Der Stricht twierdz?c, ?e podwi?zywanie ?? mb jest niewskazane. Post?powanie takie w przypadku ?? mb, ktre maj? charakter ?y? obj?to?ciowych i przej?ciowo odbieraj? nadmiar krwi z ? pdk spowoduje, jego zdaniem, nasilenie stazy ?ylnej. Perrin z kolei post?powanie chirurgiczne w stosunku do ?? mb ogranicza do przypadkw wsp?istnienia wsplnego ich pnia z niewydoln? ? o. W sytuacjach, w ktrych ma do czynienia z niewydolno?ci? zarwno w ? o jak i w ?? mb wykonuje wysok? krosektomi?, bezpo?rednio przy uj?ciu wsplnego pnia do ?. pdk. W przypadkach niewydolno?ci tylko w zakresie ? o podwi?zuje j? poni?ej wydolnych ?? mb oszcz?dzaj?c cz??? naturalnego odp?ywu z ?y? zatokowych.

Opieraj?c si? na w?asnych obserwacjach oraz doniesieniach z literatury przyj?li?my dwa modele post?powania. W?rd pacjentw ze wsplnym pniem i niewydoln? ? o wyselekcjonowano dwie grupy. Grupa I obejmowa?a pacjentw z niewydoln? ? o, u ktrych stwierdzono wydoln? ? pdk i wydolne ?? mb, grupa II dotyczy?a chorych z niewydoln? ? o oraz obecno?ci? refluksu w ? pdk (bez wzgl?du na wydolno?? w zakresie ?? mb). W grupie pierwszej wykonywano tzw. nisk? krosektomi?, tzn. podwi?zanie niewydolnej ? o poni?ej uj?cia do wsplnego pnia wydolnych ?? mb. W grupie drugiej, przy stwierdzanym refluksie w ? pdk, wykonywano tzw. wysok? krosektomi?, czyli bezpo?rednie podwi?zanie wsplnego pnia przy uj?ciu do ? pdk. W obu grupach obserwowano ultrasonograficznie ewaluacj? ewentualnych zmian zakrzepowych w uk?adzie ?ylnym w 2 dobie po zabiegu i 6 miesi?cy p?niej, wraz z ocen? refluksu i ci?nie? ?ylnych.

Dlatego pacjentom, zakwalifikowanym do operacji na uk?adzie ?ylnym obejmuj?cym dorzecze ? o, powinno si? podawa? heparyn? niskocz?steczkow? w okresie pooperacyjnym. Wymagaj? oni rwnie? ?cis?ej kontroli klinicznej, w miar? mo?liwo?ci z wykonaniem badania usg-doppler w celu rozpoznania ewentualnej zakrzepicy ?ylnej .

Badanie usg-doppler, pozwala chirurgowi przyj?? odpowiedni? i kompleksow? strategi? post?powania w z?o?onej niewydolno?ci ?y?y odstrza?kowej jeszcze przed przyst?pieniem do zabiegu operacyjnego, a ?rdoperacyjnie pomaga w rozpoznawaniu wariantw anatomicznych ?y?y odstrza?kowej, co jest warunkiem niezb?dnym dla skutecznego leczenia operacyjnego.

Wsplny pie? ?y?y odstrza?kowej i ?y? mi??nia brzuchatego ?ydki najcz??ciej zlokalizowany jest do 3 cm powy?ej fa?du skrnego zgi?cia kolanowego, co ma istotne znaczenie operuj?cego chirurga.

Dr med. Krzysztof Korta

 

Najwa?niejsze informacje

ATD-MED Lancet

ul. Bulwar Ikara 16
54-130 Wroc?aw

Rejestracja telefoniczna

pon-czw od 16 do 18

pod nr tel 71 788 70 18